dinsdag 16 januari 2018

Waarom staat mijn nieuwe kapsel mij niet?

Wanneer je een nieuw kapsel gaat kiezen, zijn er een heleboel zaken die gaan meespelen en bepalen of dit kapsel wel of niet bij jou past. Het is je misschien al eens overkomen dat je hetzelfde kapsel kiest als jouw beste vriendin of het leuke kopje van een bekende ster en dat het er bij jou nu toch net iets anders gaat uitzien. Hoe komt dat nu precies? Waarom werkt dat ene kapsel perfect voor haar en helemaal niet voor jou?

In eerste instantie is er je haartype. Het ene haar is absoluut het andere niet. Er is dun haar en dik haar, droog haar en vet haar, gekruld haar en stijl haar, de ene heeft weinig en de andere veel haar en ga zo maar door.

Het haarpaspoort
Om een duidelijk inzicht te krijgen in welk soort haar je nu precies hebt, verwijs ik je graag door naar mijn boek HouVan Haar of naar onze Hou Van Haar app, die je gratis kan downloaden in de App Store (iOS / Android).

ovaal, rond, vierkant gelaat
Naast het herkennen van welk type haar jij hebt, is het ook belangrijk te leren kijken naar jezelf en te zien met welke gelaatsvorm jij gezegend bent.


De ideale vorm waar in de schoonheidsindustrie steeds naartoe wordt gewerkt, is ovaal. Een ovaal gelaat is anderhalf keer zo lang als breed. Iemand met een ovaal gelaat staat met elk kapsel. Deze gelaatsvorm vraagt geen aanpassing of camouflage. Elke andere gelaatsvorm vraagt een aanpassing aan je kapsel zodat de ovale vorm benaderd of gesuggereerd wordt.

langwerpig, driehoekig, driehoekig gelaat
Een rond gelaat wordt gelukkiger van een kapsel dat je gezicht langer maakt. Haar aan de zijkant gaat je gezicht versmallen. Een korte pony suggereert een langer gezicht en kan eventueel de rondheid verminderen, afhankelijk van de vorm van de pony.

Een langwerpig gelaat wordt breder door voor veel haar aan de zijkant te zorgen. Een langere pony maakt het gezicht kleiner.

Mensen met een vierkant gelaat zorgen er dan weer beter voor dat er niet teveel in de breedte gecoiffeerd wordt. Strakke lijnen die de hoeken van het gelaat accentueren, zijn geen geweldig idee. Kies voor zachte kapseltjes met veel speelsheid. Enkele lokjes in je gezicht kunnen wonderen doen. Een asymmetrisch kapsel werkt voor deze gelaatsvorm perfect.

verschillende ponies
Een driehoekig gelaat kan zowel met de breedste kant naar boven als naar onder zijn. Ook hier weer volume creëren daar waar nodig. Kan je nu zelf bedenken hoe het werkt voor deze vormen? En voor jouw gelaat?

Cameron Diaz
Een ander belangrijk aspect bij het wel of niet passen van een kapsel zijn je persoonlijke gelaatskenmerken. Een grote neus vraagt een andere snit dan een kleintje. Een bredere kin vraagt een ander accent dan een scherpe kin. Een grappige pony werkt anders op een groot voorhoofd dan op een klein. Oren, ogen, jukbeenderen, de lengte van je nek en de breedte van je schouders, het zijn allemaal aspecten die jou uniek maken en zorgen dat een kapsel er bij jou anders uitziet dan bij jouw vriendin of op dan op de foto bij Cameron Diaz.

Een eerlijke blik in de spiegel en een goed gesprek met een bekwame kapper helpen je alvast een heel eind op weg. Wees vooral jezelf en laat je door al deze regeltjes niet tegenhouden om gewoon lekker je zin te doen.

Veel succes!
Peter

www.wakko.be
www.houvanhaar.be




dinsdag 9 januari 2018

Kan ik mijn haar ontkleuren als er henna op zit?

Henna is op zich een geweldig product. Het verzorgt je haar en geeft als leuk bijkomstig effect een pittige rode kleur. Tot daar alles perfect, maar wanneer de dag er aankomt dat je de henna en daarbij dan meestal de rode kleur beu bent, dan wordt het een ander verhaal.

Van henna raak je niet zomaar af. Wanneer je wil overschakelen naar een klassieke (lees peroxide) kleuring kunnen er grote uitdagingen ontstaan.

Het koper wat in de henna zit, kan zeer heftig reageren met de peroxide. Dit zorgt voor zware beschadiging van je haar. In sommige gevallen kan dit zo ver gaan of zo extreem zijn, dat de chemische reactie die ontstaat, je haar lichtjes tot zeer verregaand kan verbranden. Dit met alle gevolgen vandien.

Ik heb in mijn beginjaren iemand in de kappersstoel gehad die, om te vermijden dat ik niet zou willen ontkleuren, bewust had verzwegen dat ze henna had gebruikt. In totale onwetendheid en ter goeder trouw ben ik toch beginnen ontkleuren. De dame in kwestie had zelf zwart over de henna gezet, wat haar haar behoorlijk had uitgedroogd.

Haar verzoek was een felgekleurde lok, waarvoor ik stevig diende te verhelderen. Mijn verbazing was zeer groot toen ik een tijdje later de dame hoorde gillen, omdat de folies op haar voorhoofd zeer heet werden. Gelukkig kon ik snel reageren en heb ik de folies onmiddellijk verwijderd.

Toen we ze open deden was de verrassing compleet: het haar was volledig weggesmolten. Een toefje watte-achtige prut was alles wat er nog van de lokken over bleef. Niet echt het beoogde resultaat. Gelukkig heeft de dame in kwestie net op tijd geroepen. Ze heeft daarna ook schuld bekend en geleerd om nooit meer tegen de kapper te liegen. Al bij al is dit voorval goed afgelopen. Dit had tot ernstige chemische brandwonden in het gelaat kunnen leiden.

Dus als je het aan mij vraagt: nooit peroxide op henna. Zachtjes verdonkeren met een licht percentage durft nog wel eens te lukken, maar her- of ontkleuren met hogere verhoudingen is echt uit den boze.

Ik zou je zeker niet aanmoedigen om te gaan ontkleuren met citroen of huishoudelijke verfstrippers. Er wordt gesuggereerd dat je je haar perfect kan beschermen met olie en daarna behandelen met honing. Gebruik de olie in de keuken en de honing in je thee zou ik zeggen...

Op YouTube wordt je door overenthousiaste amateurs uitgelegd hoe je het wel zelf kan doen, ik blijf het ten stelligste afraden. Als je beslist om er thuis toch aan te beginnen, doe me dan een plezier en vergeet vooral niet het te filmen.

Wat kan je wel doen om van je henna af te geraken?

Er is slechts één heel eerlijk en gezond antwoord op die vraag: laat je haren rustig uitgroeien en zodra je er klaar voor bent, zet je er gewoon drastisch de schaar in. Kies voor een nieuwe look, geniet ervan en herbegin met een schone lei.

Zie je dit niet zitten, ga dan in overleg met je kapper. Laat je bijstaan door een professional! Misschien zijn er oplossingen met kleurproducten zonder peroxide, maar daarbij heb je natuurlijk minder controle op het resultaat en zeer weinig houdbaarheid.

Veel succes!
Peter

www.wakko.be
www.houvanhaar.be

woensdag 1 maart 2017

Ik ben woest, razend, furieus!

Ik ben woest, razend en furieus. Ik voel hoe het stukje huid boven mijn bovenlip en onder mijn neus zich opspant. Hoe ik mij moet bedwingen om mijn tanden niet te laten zien, om niet te gaan grommen als een boze hond. In mijn hoofd lijkt het oorlog. Mijn vuist balt zich tot mijn knokkels er wit van worden. Ik wil om mij heen stampen en slaan. Ik wil iemand een klap in het gezicht geven, roepen en brullen, maar dat gebeurt allemaal niet. Ik blijf gewoon verslagen zitten.
Tranen vechten om losgelaten te worden.  Ik voel verdriet en machteloosheid om zoveel onrecht.

Chyna Doll Dupree
Gisteren las ik een artikel over een jonge zwarte transgendervrouw Chyna Doll Dupree, doodgeschoten in New Orleans. Zomaar. Omdat ze was wie ze was. Omdat ze ervoor had gekozen om haar leven te leiden in vrijheid, zich te tonen zoals ze zich echt voelde, weg van alle angst. Daar heeft ze enkele dagen geleden de hoogst denkbare prijs voor betaald. Haar vrijheid werd verrekend met haar leven. Ze is de derde transvrouw die in de VS op een maand tijd wordt vermoord, de vijfde dit jaar. Dit is 2017.

Oordeel, onbegrip en onverdraagzaamheid winnen het nog steeds van respect. Respect voor wie anders is, wie anders leeft. Waarom voelen zovelen zich zo bedreigd door mensen die ervoor kiezen niet mee te lopen in de voorgekauwde hokjes? Waarom moet iedereen binnen een voor hun begrijpbaar denkpatroon passen? Wat is er mooier dan die grote waaier van diversiteit en verscheidenheid? Waarom moet iedereen gevat en geplaatst kunnen worden in het vakje man of vrouw? En wat betekent dat dan überhaupt? Geloven we nu nog steeds dat gender enkel en alleen maar bepaald wordt door de uiterlijke geslachtskenmerken waar we mee geboren worden? Wake Up people! There is more to life!

Ik ben woest en tegelijk verdrietig en heel diep vanbinnen zelfs een klein beetje bang. Dat was zij duidelijk niet. Zij was moedig en dapper. Een transgendervrouw die vrolijk zingend en dansend haar publiek entertaint. Die doet wat ze liefst doet en best kan, die geeft wat ze heeft en daar anderen blij mee maakt, is niet meer. Op bezoek bij familie neergeschoten. Ik blijf het keihard en onvatbaar vinden.

Xenofobie: de irrationele en obsessionele angst voor alles wat anders is. In extremis met het verlangen om het andere te vernietigen tot gevolg. Ze bestaan. Mensen vol haat omdat anderen anders zijn. Omdat het niet binnen hun wereldje past, binnen hun bekrompen geest.
Dit verhaal raakt me diep.

Ik kan me niet ontdoen van de idee dat het allemaal heel dichtbij is. Dat er hier rondom ons ook haters zijn. Haters die mensen haten gewoon omdat ze anders zijn, gays haten, fems haten, nichten haten, mij haten gewoon omdat ik ben wie ik ben, Peter Platel overdag en soms Bang Bang LaDesh 's nachts. Mensen die haten omdat ze zich bedreigd voelen. Die een spiegel voorgehouden worden om dan plotseling te zien dat ze zichzelf niet graag zien.

Geloof me, ik ben echt woest, maar ik blijf graag zien, met heel mijn hart.

maandag 16 januari 2017

Wie zie je graag?

Ik zie je graag.

Vier kleine woordjes van onschatbare waarde. Mogelijk de eerste woordjes die ons werden toegeluisterd toen we op de wereld kwamen en met een beetje geluk misschien ook wel de laatste die we mogen horen wanneer we diezelfde wereld terug verlaten.

Vier woordjes die ons dolgelukkig maken wanneer we ze als kind van onze ouders te horen krijgen, terwijl ze enkele jaren later klinken als het gênantste wat diezelfde ouders kunnen zeggen.

Vier woordjes die ons betoveren, wanneer ze uitgesproken worden door degene waar jij van weg zwijmelt. Jouw prins of prinses die je in alle staten brengt en liefde laat klinken als muziek.

Vier woordjes waar we soms zo lang mee wachten om ze te zeggen, zodat de ander ze kan beantwoorden met exact dezelfde vier woordjes.

We weten perfect hoe we aan een ander kunnen duidelijk maken wat we voelen. We weten maar al te goed wat we willen horen, zeggen en doen. Welke gebaren, welke woorden, welke acties. We weten hoe we onze vrienden, partners, ouders, kids kunnen tonen, laten weten en voelen hoeveel we van hen houden.

Een eenvoudige vraag, wie is de allerbelangrijkste persoon in je leven?  Zonder wie zou je echt niet kunnen? Wie zie je liefst? Moet je daar lang over nadenken?  Wat is jouw antwoord? Wie is die persoon?

Is het antwoord iemand anders dan "ik"? Jij bent de persoon waar je de rest van je leven mee verder moet, waar je de rest van je dagen mee zal samen leven, waar je het nog een hele tijd mag mee doen.

Wanneer heb je daar nog eens bij stilgestaan? Wanneer heb je voor het laatst aan jezelf duidelijk gemaakt dat je houdt van wie je bent? Dat je je goed voelt in jouw vel en dat je dankbaar bent om wie je nu echt geworden bent? Wanneer heb je die vier mooie woordjes "ik zie je graag" de laatste keer tegen jezelf gezegd?

Zorg voor jezelf, wees goed voor jezelf, zie jezelf graag, anders overleef je niet. Wordt je in het vliegtuig niet duidelijk uitgelegd om eerst jezelf in veiligheid te brengen voor je anderen gaat helpen? Met de liefde is het net zo. Het is onmogelijk om eerlijk en oprecht van een ander te houden en liefde te geven en te delen, wanneer je niet eerst van jezelf houdt.

Laten we daarom in eerste instantie lief, zacht en goed zijn voor onszelf. Geen zelfverwijt, geen oordeel, geen perfectionisme meer.

Een diepe zucht, een grote glimlach en een welgemeende "ik zie je graag" tegen je spiegelbeeld 's morgens zijn het ideale begin voor een geslaagde dag. Het hoeft niet altijd zo moeilijk te zijn. Veel succes.








Ik zie je graag.

Peter










donderdag 8 december 2016

Stop met f***ing klagen en zagen!

Je kent ze vast wel. Die mensen die nooit tevreden zijn, altijd de duistere kant van de situatie zien. Diegenen die onheil voorspellen nog voor er iets aan de hand is. Nooit een glimlach, nooit gelukkig, nooit gerust. Het is die vriend of vriendin die altijd klaagt en je helemaal leegzuigt. Het is de persoon waar je moe van wordt door er gewoon bij te zijn. De pessimist, de zwartkijker, de donderwolk. Hij bestaat in veel variaties, maar een ding hebben ze allemaal gemeen: negativiteit.

Echte klagers willen geen oplossing voor hun uitdaging want dat ontneemt hen hun aandacht en hun voeding. Wat als er niets meer zou zijn om over te klagen? Beeld je in dat hun probleem niet het grootste en het ergste is? Een slachtoffer moet toch slachtoffer blijven, niet?

Ze klagen chronisch zonder zich daar bewust van te zijn en voelen zelfs na hun geklaag geen ontspanning of opluchting. De ontlading werkt gewoon niet meer omdat ze niet meer "voelen" en "onbewust" door het leven gaan, ingekapseld in een cocon van zwartgalligheid, meegezogen in een spiraal van negativiteit.

Ik voer hier geen pleidooi om onvoorwaardelijk en non-stop gelukkig en happy te zijn. Voor sommigen is dat een te gek idee, maar het kan en mag wel. Moeilijke dagen, een dip, een tegenslag zijn een deel van het leven. Wees je ervan bewust. Beleef die momenten met je volle verstand. Voel het "nu", "bewust" en "mindful". Onderzoek hoe het is en wat je er mee moet, zodat je daarna weer verder kan. Laat het toe, aanvaard het en handel ernaar, maar blijf niet kronkelen in die spiraal van negativiteit.

Dr. Donald Hebb
Neuropsycholoog Dr. Donald Hebb is ervan overtuigd dat neuronen die samen geactiveerd worden, gaan samenwerken. Hij stelt dat groepen neuronen in ons brein met elkaar gaan verbinden door bepaalde ervaringen die we hebben. Deze neuronengroepen die getriggerd worden, gaan zo netwerken vormen die ons brein gaan aanmoedigen bepaalde denkprocessen te herhalen.

Het komt er dus eenvoudigweg op neer dat, hoe meer we klagen en zagen, hoe erger het wordt. We gaan ons verstand trainen in deze negatieve trend en hoe meer we oefenen hoe beter we hierin worden. U weze gewaarschuwd.


Laten we daarom ons uiterste best doen om wat positiever tegen de wereld aan te kijken. Het is echt niet zo moeilijk en het leven wordt een heel stuk fijner, voor jezelf en de mensen rondom jou.
Hoe je dat doet? Heel eenvoudig, sta dagelijks even stil bij de kleine dingen des levens. Gebruik de zeven tips hieronder en je zal merken dat het werkt. Bovendien herprogrammeren ze je brein. U weze ook hier gewaarschuwd:

1. Wees dankbaar, elke dag opnieuw, ook voor de kleine zaken.
2. Wees lief voor elkaar en ook voor jezelf.
3. Zie het goede in de anderen, zelfs als het moeilijk is.
4. Klaag niet en wanneer het toch gebeurt wees je ervan bewust.
5. Durf afscheid te nemen van mensen en zaken die je niet langer voeden.
6. Leef en geniet bewust van wat nu is.
7. Blijf ademen wat er ook gebeurt.

Geniet ervan!
Liefs,
Peter

woensdag 9 november 2016

Live from New York: na 9/11 nu 11/9



Een week in New York in de zon. Heerlijk is het hier. Tot we deze morgen wakker worden in deze bizarre nieuwe wereld. Ook de zon is plotseling weg. Het regent. Het universum zet de sfeer en leeft met ons mee.


Times Square ABC News
Gisterenavond.
Vanuit bed volg ik op de televisie wat er gebeurt. Rond 22u wordt de spanning me teveel en moet ik de kamer uit. Met Times Square om de hoek kan ik niet blijven liggen. Ik wil voelen wat er leeft en wat er aan de hand is. Op grote schermen die anders non-stop reclame spuwen, zie ik samen met duizenden anderen hoe Donald Trump langzaam maar zeker Hillary Clinton voorbijsteekt in de race naar het presidentschap.
De sfeer is geladen, bedrukt en zwaar. Je kan de spanning voelen. De onwezenlijkheid staat leesbaar op de gezichten van de vele New Yorkers die met ongeloof volgen wat ze amper kunnen vatten. De wereld verandert, zoveel is duidelijk.
Fox News HQ

Twee blokken verder aan het Fox News HQ juicht de Trump aanhang bij elke stap dichter bij de overwinning. De sfeer is grimmig, ik voel me niet echt op mijn gemak en besluit om niet langer te blijven.
Naargelang de nacht vordert, wordt het steeds duidelijker. Amerika heeft gekozen. Trump wordt president van de Verenigde Staten.
Aangeslagen door zoveel emotie kruip ik terug onder de wol. De slaap komt niet.

NBC Hillary Clinton HQ
Ik ga morgen terug naar huis en dat stelt me deels gerust, maar met bezorgdheid en pijn in mijn hart denk ik aan al mijn vrienden hier. De LGBTQ gemeenschap, de dragqueens, de performers. Hoe voelt het vandaag om vrouw, immigrant, gay te zijn in dit geweldige New York? Hoe verandert hun leven vanaf 20 januari 2017? En hoe verandert het onze?

"De grootste breuklijn in onze samenleving is niet langer religieus, ideologisch of economisch, maar educatief: het is de kloof tussen hoog- en laagopgeleiden. Het succes van het populisme in de hele westerse wereld is daaraan gekoppeld: populisten doen het goed bij laaggeschoolden." lees ik deze morgen op de blog van David Van Reybroeck en dat is de nagel op de kop.

15 jaar na 9/11 is het opnieuw grijs boven New York. Op 11/9 is de stad die nooit slaapt volledig verdoofd.

woensdag 2 november 2016

Zo simpel is het.

"Wanneer iedereen voor zijn eigen deur veegt, blijft heel de straat proper", verkondigde mijn moeder vroeger in al haar wijsheid. En ze had gelijk. Zo simpel is het. Wanneer we allemaal onze verantwoordelijkheid opnemen en doen wat we moeten doen, is onze aarde een fantastische plaats om te mogen verblijven.

Ik wordt er helemaal vrolijk van, wanneer ik mensen op de bus zie rechtstaan om hun plaats af te staan. Het maakt me blij te zien hoe iemand een centje geeft aan een dakloze. Het doet me glimlachen wanneer ik een familie op het strand met hun hond zie spelen en wanneer die zijn behoefte doet, dat netjes wordt opgeruimd. Ik word er iets minder vrolijk van wanneer ik honderd meter verder met mijn blote voeten in een hondendrol trap en voel hoe het plots warm wordt tussen mijn tenen, wanneer ik zie hoe mensen zomaar hun afval op de grond en in de natuur gooien en hoe een auto met gierende banden en veel getoeter iemand de weg afsnijdt.

Helaas neemt niet iedereen zijn verantwoordelijkheid op. Jammer genoeg heeft nog steeds niet iedereen begrepen dat het niet zo moeilijk is om je verantwoordelijkheid op te nemen. En nog steeds heeft een groot gedeelte van onze medemensen niet door dat het echte leven pas begint wanneer je echt tot de juiste actie overgaat. Erkennen wat je hebt gedaan, of het nu goed is of fout, dat doet er zelfs amper toe, is de eerste stap naar persoonlijke groei. Het is een belangrijke en noodzakelijke eerste stap in de goede richting om jezelf te ontwikkelen. Om de les te leren die er te leren valt. Om een stapje dichter te komen bij die betere versie van jezelf. Om beter jij te zijn dan je gisteren was.

Waarom is dat zo uitdagend? Is het de confrontatie? Is het de mogelijkheid om te falen? Is het angst voor verandering? Is het angst zonder meer? En wat is dat dan precies die angst? Angst voor wat? Angst voor wat misschien ooit zou kunnen gebeuren? Angst waar je je op voorhand zinloos druk over maakt. Angst die op tot het moment zelf wegsmelt als sneeuw voor de zon, omdat er uiteindelijk niets gebeurt dat angst rechtvaardigt.

Angst is Automatisch Negatieve Gedachten Systematisch Toelaten, meer niet.

Ik hou heel erg van de Engelse term "owning it". Die beschrijft heel duidelijk waar het over gaat. Neem bezit van wat je doet, van wat je zegt, van wat je denkt. Eigen je je gedachten, woorden en handelingen toe. Erken wat je hebt gedaan en wat de impact daarvan is. Neem je verantwoordelijkheid en leer de les. Dit is wat het leven boeiend en interessant maakt.
Het is geen schande om iets verkeerd te toen, het is geen drama om te falen. Het is menselijk en het hoort er gewoon bij. Vallen doen we allemaal, maar het is de manier waarop we terug opstaan die ons maakt tot wie we zijn.

Veel succes,
Peter