woensdag 1 maart 2017

Ik ben woest, razend, furieus!

Ik ben woest, razend en furieus. Ik voel hoe het stukje huid boven mijn bovenlip en onder mijn neus zich opspant. Hoe ik mij moet bedwingen om mijn tanden niet te laten zien, om niet te gaan grommen als een boze hond. In mijn hoofd lijkt het oorlog. Mijn vuist balt zich tot mijn knokkels er wit van worden. Ik wil om mij heen stampen en slaan. Ik wil iemand een klap in het gezicht geven, roepen en brullen, maar dat gebeurt allemaal niet. Ik blijf gewoon verslagen zitten.
Tranen vechten om losgelaten te worden.  Ik voel verdriet en machteloosheid om zoveel onrecht.

Chyna Doll Dupree
Gisteren las ik een artikel over een jonge zwarte transgendervrouw Chyna Doll Dupree, doodgeschoten in New Orleans. Zomaar. Omdat ze was wie ze was. Omdat ze ervoor had gekozen om haar leven te leiden in vrijheid, zich te tonen zoals ze zich echt voelde, weg van alle angst. Daar heeft ze enkele dagen geleden de hoogst denkbare prijs voor betaald. Haar vrijheid werd verrekend met haar leven. Ze is de derde transvrouw die in de VS op een maand tijd wordt vermoord, de vijfde dit jaar. Dit is 2017.

Oordeel, onbegrip en onverdraagzaamheid winnen het nog steeds van respect. Respect voor wie anders is, wie anders leeft. Waarom voelen zovelen zich zo bedreigd door mensen die ervoor kiezen niet mee te lopen in de voorgekauwde hokjes? Waarom moet iedereen binnen een voor hun begrijpbaar denkpatroon passen? Wat is er mooier dan die grote waaier van diversiteit en verscheidenheid? Waarom moet iedereen gevat en geplaatst kunnen worden in het vakje man of vrouw? En wat betekent dat dan überhaupt? Geloven we nu nog steeds dat gender enkel en alleen maar bepaald wordt door de uiterlijke geslachtskenmerken waar we mee geboren worden? Wake Up people! There is more to life!

Ik ben woest en tegelijk verdrietig en heel diep vanbinnen zelfs een klein beetje bang. Dat was zij duidelijk niet. Zij was moedig en dapper. Een transgendervrouw die vrolijk zingend en dansend haar publiek entertaint. Die doet wat ze liefst doet en best kan, die geeft wat ze heeft en daar anderen blij mee maakt, is niet meer. Op bezoek bij familie neergeschoten. Ik blijf het keihard en onvatbaar vinden.

Xenofobie: de irrationele en obsessionele angst voor alles wat anders is. In extremis met het verlangen om het andere te vernietigen tot gevolg. Ze bestaan. Mensen vol haat omdat anderen anders zijn. Omdat het niet binnen hun wereldje past, binnen hun bekrompen geest.
Dit verhaal raakt me diep.

Ik kan me niet ontdoen van de idee dat het allemaal heel dichtbij is. Dat er hier rondom ons ook haters zijn. Haters die mensen haten gewoon omdat ze anders zijn, gays haten, fems haten, nichten haten, mij haten gewoon omdat ik ben wie ik ben, Peter Platel overdag en soms Bang Bang LaDesh 's nachts. Mensen die haten omdat ze zich bedreigd voelen. Die een spiegel voorgehouden worden om dan plotseling te zien dat ze zichzelf niet graag zien.

Geloof me, ik ben echt woest, maar ik blijf graag zien, met heel mijn hart.

maandag 16 januari 2017

Wie zie je graag?

Ik zie je graag.

Vier kleine woordjes van onschatbare waarde. Mogelijk de eerste woordjes die ons werden toegeluisterd toen we op de wereld kwamen en met een beetje geluk misschien ook wel de laatste die we mogen horen wanneer we diezelfde wereld terug verlaten.

Vier woordjes die ons dolgelukkig maken wanneer we ze als kind van onze ouders te horen krijgen, terwijl ze enkele jaren later klinken als het gênantste wat diezelfde ouders kunnen zeggen.

Vier woordjes die ons betoveren, wanneer ze uitgesproken worden door degene waar jij van weg zwijmelt. Jouw prins of prinses die je in alle staten brengt en liefde laat klinken als muziek.

Vier woordjes waar we soms zo lang mee wachten om ze te zeggen, zodat de ander ze kan beantwoorden met exact dezelfde vier woordjes.

We weten perfect hoe we aan een ander kunnen duidelijk maken wat we voelen. We weten maar al te goed wat we willen horen, zeggen en doen. Welke gebaren, welke woorden, welke acties. We weten hoe we onze vrienden, partners, ouders, kids kunnen tonen, laten weten en voelen hoeveel we van hen houden.

Een eenvoudige vraag, wie is de allerbelangrijkste persoon in je leven?  Zonder wie zou je echt niet kunnen? Wie zie je liefst? Moet je daar lang over nadenken?  Wat is jouw antwoord? Wie is die persoon?

Is het antwoord iemand anders dan "ik"? Jij bent de persoon waar je de rest van je leven mee verder moet, waar je de rest van je dagen mee zal samen leven, waar je het nog een hele tijd mag mee doen.

Wanneer heb je daar nog eens bij stilgestaan? Wanneer heb je voor het laatst aan jezelf duidelijk gemaakt dat je houdt van wie je bent? Dat je je goed voelt in jouw vel en dat je dankbaar bent om wie je nu echt geworden bent? Wanneer heb je die vier mooie woordjes "ik zie je graag" de laatste keer tegen jezelf gezegd?

Zorg voor jezelf, wees goed voor jezelf, zie jezelf graag, anders overleef je niet. Wordt je in het vliegtuig niet duidelijk uitgelegd om eerst jezelf in veiligheid te brengen voor je anderen gaat helpen? Met de liefde is het net zo. Het is onmogelijk om eerlijk en oprecht van een ander te houden en liefde te geven en te delen, wanneer je niet eerst van jezelf houdt.

Laten we daarom in eerste instantie lief, zacht en goed zijn voor onszelf. Geen zelfverwijt, geen oordeel, geen perfectionisme meer.

Een diepe zucht, een grote glimlach en een welgemeende "ik zie je graag" tegen je spiegelbeeld 's morgens zijn het ideale begin voor een geslaagde dag. Het hoeft niet altijd zo moeilijk te zijn. Veel succes.








Ik zie je graag.

Peter










donderdag 8 december 2016

Stop met f***ing klagen en zagen!

Je kent ze vast wel. Die mensen die nooit tevreden zijn, altijd de duistere kant van de situatie zien. Diegenen die onheil voorspellen nog voor er iets aan de hand is. Nooit een glimlach, nooit gelukkig, nooit gerust. Het is die vriend of vriendin die altijd klaagt en je helemaal leegzuigt. Het is de persoon waar je moe van wordt door er gewoon bij te zijn. De pessimist, de zwartkijker, de donderwolk. Hij bestaat in veel variaties, maar een ding hebben ze allemaal gemeen: negativiteit.

Echte klagers willen geen oplossing voor hun uitdaging want dat ontneemt hen hun aandacht en hun voeding. Wat als er niets meer zou zijn om over te klagen? Beeld je in dat hun probleem niet het grootste en het ergste is? Een slachtoffer moet toch slachtoffer blijven, niet?

Ze klagen chronisch zonder zich daar bewust van te zijn en voelen zelfs na hun geklaag geen ontspanning of opluchting. De ontlading werkt gewoon niet meer omdat ze niet meer "voelen" en "onbewust" door het leven gaan, ingekapseld in een cocon van zwartgalligheid, meegezogen in een spiraal van negativiteit.

Ik voer hier geen pleidooi om onvoorwaardelijk en non-stop gelukkig en happy te zijn. Voor sommigen is dat een te gek idee, maar het kan en mag wel. Moeilijke dagen, een dip, een tegenslag zijn een deel van het leven. Wees je ervan bewust. Beleef die momenten met je volle verstand. Voel het "nu", "bewust" en "mindful". Onderzoek hoe het is en wat je er mee moet, zodat je daarna weer verder kan. Laat het toe, aanvaard het en handel ernaar, maar blijf niet kronkelen in die spiraal van negativiteit.

Dr. Donald Hebb
Neuropsycholoog Dr. Donald Hebb is ervan overtuigd dat neuronen die samen geactiveerd worden, gaan samenwerken. Hij stelt dat groepen neuronen in ons brein met elkaar gaan verbinden door bepaalde ervaringen die we hebben. Deze neuronengroepen die getriggerd worden, gaan zo netwerken vormen die ons brein gaan aanmoedigen bepaalde denkprocessen te herhalen.

Het komt er dus eenvoudigweg op neer dat, hoe meer we klagen en zagen, hoe erger het wordt. We gaan ons verstand trainen in deze negatieve trend en hoe meer we oefenen hoe beter we hierin worden. U weze gewaarschuwd.


Laten we daarom ons uiterste best doen om wat positiever tegen de wereld aan te kijken. Het is echt niet zo moeilijk en het leven wordt een heel stuk fijner, voor jezelf en de mensen rondom jou.
Hoe je dat doet? Heel eenvoudig, sta dagelijks even stil bij de kleine dingen des levens. Gebruik de zeven tips hieronder en je zal merken dat het werkt. Bovendien herprogrammeren ze je brein. U weze ook hier gewaarschuwd:

1. Wees dankbaar, elke dag opnieuw, ook voor de kleine zaken.
2. Wees lief voor elkaar en ook voor jezelf.
3. Zie het goede in de anderen, zelfs als het moeilijk is.
4. Klaag niet en wanneer het toch gebeurt wees je ervan bewust.
5. Durf afscheid te nemen van mensen en zaken die je niet langer voeden.
6. Leef en geniet bewust van wat nu is.
7. Blijf ademen wat er ook gebeurt.

Geniet ervan!
Liefs,
Peter

woensdag 9 november 2016

Live from New York: na 9/11 nu 11/9



Een week in New York in de zon. Heerlijk is het hier. Tot we deze morgen wakker worden in deze bizarre nieuwe wereld. Ook de zon is plotseling weg. Het regent. Het universum zet de sfeer en leeft met ons mee.


Times Square ABC News
Gisterenavond.
Vanuit bed volg ik op de televisie wat er gebeurt. Rond 22u wordt de spanning me teveel en moet ik de kamer uit. Met Times Square om de hoek kan ik niet blijven liggen. Ik wil voelen wat er leeft en wat er aan de hand is. Op grote schermen die anders non-stop reclame spuwen, zie ik samen met duizenden anderen hoe Donald Trump langzaam maar zeker Hillary Clinton voorbijsteekt in de race naar het presidentschap.
De sfeer is geladen, bedrukt en zwaar. Je kan de spanning voelen. De onwezenlijkheid staat leesbaar op de gezichten van de vele New Yorkers die met ongeloof volgen wat ze amper kunnen vatten. De wereld verandert, zoveel is duidelijk.
Fox News HQ

Twee blokken verder aan het Fox News HQ juicht de Trump aanhang bij elke stap dichter bij de overwinning. De sfeer is grimmig, ik voel me niet echt op mijn gemak en besluit om niet langer te blijven.
Naargelang de nacht vordert, wordt het steeds duidelijker. Amerika heeft gekozen. Trump wordt president van de Verenigde Staten.
Aangeslagen door zoveel emotie kruip ik terug onder de wol. De slaap komt niet.

NBC Hillary Clinton HQ
Ik ga morgen terug naar huis en dat stelt me deels gerust, maar met bezorgdheid en pijn in mijn hart denk ik aan al mijn vrienden hier. De LGBTQ gemeenschap, de dragqueens, de performers. Hoe voelt het vandaag om vrouw, immigrant, gay te zijn in dit geweldige New York? Hoe verandert hun leven vanaf 20 januari 2017? En hoe verandert het onze?

"De grootste breuklijn in onze samenleving is niet langer religieus, ideologisch of economisch, maar educatief: het is de kloof tussen hoog- en laagopgeleiden. Het succes van het populisme in de hele westerse wereld is daaraan gekoppeld: populisten doen het goed bij laaggeschoolden." lees ik deze morgen op de blog van David Van Reybroeck en dat is de nagel op de kop.

15 jaar na 9/11 is het opnieuw grijs boven New York. Op 11/9 is de stad die nooit slaapt volledig verdoofd.

woensdag 2 november 2016

Zo simpel is het.

"Wanneer iedereen voor zijn eigen deur veegt, blijft heel de straat proper", verkondigde mijn moeder vroeger in al haar wijsheid. En ze had gelijk. Zo simpel is het. Wanneer we allemaal onze verantwoordelijkheid opnemen en doen wat we moeten doen, is onze aarde een fantastische plaats om te mogen verblijven.

Ik wordt er helemaal vrolijk van, wanneer ik mensen op de bus zie rechtstaan om hun plaats af te staan. Het maakt me blij te zien hoe iemand een centje geeft aan een dakloze. Het doet me glimlachen wanneer ik een familie op het strand met hun hond zie spelen en wanneer die zijn behoefte doet, dat netjes wordt opgeruimd. Ik word er iets minder vrolijk van wanneer ik honderd meter verder met mijn blote voeten in een hondendrol trap en voel hoe het plots warm wordt tussen mijn tenen, wanneer ik zie hoe mensen zomaar hun afval op de grond en in de natuur gooien en hoe een auto met gierende banden en veel getoeter iemand de weg afsnijdt.

Helaas neemt niet iedereen zijn verantwoordelijkheid op. Jammer genoeg heeft nog steeds niet iedereen begrepen dat het niet zo moeilijk is om je verantwoordelijkheid op te nemen. En nog steeds heeft een groot gedeelte van onze medemensen niet door dat het echte leven pas begint wanneer je echt tot de juiste actie overgaat. Erkennen wat je hebt gedaan, of het nu goed is of fout, dat doet er zelfs amper toe, is de eerste stap naar persoonlijke groei. Het is een belangrijke en noodzakelijke eerste stap in de goede richting om jezelf te ontwikkelen. Om de les te leren die er te leren valt. Om een stapje dichter te komen bij die betere versie van jezelf. Om beter jij te zijn dan je gisteren was.

Waarom is dat zo uitdagend? Is het de confrontatie? Is het de mogelijkheid om te falen? Is het angst voor verandering? Is het angst zonder meer? En wat is dat dan precies die angst? Angst voor wat? Angst voor wat misschien ooit zou kunnen gebeuren? Angst waar je je op voorhand zinloos druk over maakt. Angst die op tot het moment zelf wegsmelt als sneeuw voor de zon, omdat er uiteindelijk niets gebeurt dat angst rechtvaardigt.

Angst is Automatisch Negatieve Gedachten Systematisch Toelaten, meer niet.

Ik hou heel erg van de Engelse term "owning it". Die beschrijft heel duidelijk waar het over gaat. Neem bezit van wat je doet, van wat je zegt, van wat je denkt. Eigen je je gedachten, woorden en handelingen toe. Erken wat je hebt gedaan en wat de impact daarvan is. Neem je verantwoordelijkheid en leer de les. Dit is wat het leven boeiend en interessant maakt.
Het is geen schande om iets verkeerd te toen, het is geen drama om te falen. Het is menselijk en het hoort er gewoon bij. Vallen doen we allemaal, maar het is de manier waarop we terug opstaan die ons maakt tot wie we zijn.

Veel succes,
Peter

vrijdag 28 oktober 2016

En plots ben je vijftig.

Art Work: Johan Dekens
Terwijl ik de slaap uit mijn ogen wrijf en zie hoe mijn spiegelbeeld zijn tanden poetst, dringt het ineens tot me door. Vijftig vandaag. Ik wordt er helemaal blij van. Vijftig. 'Halfweg' zeg ik graag. En zoals dat met verjaardagen met een nul in het cijfer gaat, nodigen die nogal eens uit tot mijmeringen en overpeinzingen, vooruit- en terugblikken.

Een terugblik zo vroeg in de ochtend die als een sneltrein vol kleurrijke herinneringen voorbij vliegt. Een trein bevolkt met duizenden fantastische mensen die mijn pad hebben gekruist en allemaal een stukje hebben bijgedragen tot wie ik nu ben. Ouders, familie, vrienden, geliefden, leraars, guru's, relaties, bekenden en onbekenden, allemaal mensen die een voor een, iets van zichzelf bij mij hebben achter gelaten om mee te geven op mijn waanzinnige reis. Een reis die al vijftig jaar lang een verrassend en boeiend avontuur is.

Een leven gevuld met honderden reizen, die me naar verre oorden brachten en tegelijk ook dieper en dichter bij mezelf. Van San Diego tot Kathmandu, van New York tot Hong Kong, van Los Angeles tot Bali. Vliegtuigen, schepen, treinen en auto's brachten me heel de wereld rond terwijl verhalen, boeken en lezingen mij inspireerden om op ontdekking te gaan naar mezelf.

Op de vochtige spiegel zie ik het gezicht van mijn moeder die me vriendelijk toelacht vanuit een andere plaats, haar mis ik op een dag als deze het meest.

Ik heb verlies, verdriet en pijn gekend, maar het leven is tot nu toe vooral zeer goed voor mij geweest. Er is veel liefde, vreugde, voldoening, plezier, blijdschap, bescheidenheid, dankbaarheid, nederigheid in mijn leven.
Ik ben gezond, gelukkig en rijk besef ik elke dag opnieuw.
Vol dankbaarheid, nederigheid en bescheidenheid geniet ik van elke nieuwe dag die ik krijg.

Ik leef eindelijk pijnvrij. Het mooiste geschenk dat deze verjaardag me gegeven heeft. De liefste man van de wereld staat naast mij en lacht me met zijn heldere ogen vol liefde toe. De hond laat me vol enthousiasme weten hoe belangrijk ik voor haar ben en een spannende verrassing ligt voor me klaar.

Het is nog vroeg in de ochtend, maar ik zie mezelf scherper dan ooit. Een onweerstaanbare stroom van al deze heerlijke gevoelens tovert een grote glimlach op mijn gezicht. Eindelijk durf ik tegen mezelf te zeggen :"Ik zie je graag."

Een perfect begin voor deze eerste dag van de rest van mijn leven.


donderdag 30 juni 2016

Wie niet waagt, blijft voor altijd een Wakko-maagd!

Het is weer volop sollicitatieseizoen bij "De Wakko Kapper". Altijd een boeiende en spannend tijd, op zoek naar nieuw talent en jong geweld. Solliciteren nemen we bij "De Wakko Kapper" niet licht. Diegenen die bij ons al door de procedure zijn gegaan kunnen dat volmondig beamen. We doen dit niet om onze sollicitanten het leven zuur te maken, maar vooral omdat we op zoek zijn naar echte superhelden. Wij werken enkel met mensen die ook zeer graag bij ons willen werken. Bij "De Wakko Kapper" werken is een feest en dat willen we ook zeer graag zo houden. Ja, de lat ligt hoog, maar enkel en alleen om onze mensen te helpen groeien en aan te moedigen om de beste versie van zichzelf te zijn elke dag opnieuw.

Ik kom veel in contact met jonge kappers en studenten en het breekt soms mijn hart te ontdekken hoe laag hun zelfbeeld is. Er wordt jammer genoeg nog regelmatig op ons vak neergekeken als zijnde "maar" kapper. Ik ben het er absoluut niet mee eens. We hebben een heerlijk beroep, waarbij we elke dag opnieuw mensen mooi mogen maken. Hen helpen om langs buiten uit te stralen wat ze van binnen voelen, super is dat toch?
Dus dit is een oproep aan alle kappers, jong en oud, blijf ons vak met veel trots en liefde uitvoeren. Met passie en enthousiasme voor elke klant die je in de stoel krijgt, zelfs al is het soms een behoorlijke uitdaging.
Dit jaar zijn er opnieuw zo een kleine 3500 afgestudeerde kappers op de markt bijgekomen. Afgestudeerd aan een honderdtal opleidingscentra. Waar zijn jullie? Laat van jullie horen. Toon wat je waard bent. Wacht niet tot iemand anders je voor is, schiet in actie.
Jullie staan aan de vooravond van de rest van je leven. Spring en grijp je kans.


Misschien ben jij wel de geknipte persoon voor een superleuke job bij "De Wakko Kapper"in Antwerpen, Brussel of Gent. Kan jij je vinden in onze missie en delen wij dezelfde waarden dan is het hoog tijd voor actie. Wie niet waagt, blijft voor altijd een Wakko-maagd!
Upload je cv met een verrassende motivatie via www.wakko.be/jobs. Wij kijken er alvast naar uit. Niet twijfelen, gewoon doen!





Enthousiaste groeten
Peter
www.wakko.be
www.peterplatel.be
www.houvanhaar.be
www.workactionheroes.be