woensdag 2 november 2016

Zo simpel is het.

"Wanneer iedereen voor zijn eigen deur veegt, blijft heel de straat proper", verkondigde mijn moeder vroeger in al haar wijsheid. En ze had gelijk. Zo simpel is het. Wanneer we allemaal onze verantwoordelijkheid opnemen en doen wat we moeten doen, is onze aarde een fantastische plaats om te mogen verblijven.

Ik wordt er helemaal vrolijk van, wanneer ik mensen op de bus zie rechtstaan om hun plaats af te staan. Het maakt me blij te zien hoe iemand een centje geeft aan een dakloze. Het doet me glimlachen wanneer ik een familie op het strand met hun hond zie spelen en wanneer die zijn behoefte doet, dat netjes wordt opgeruimd. Ik word er iets minder vrolijk van wanneer ik honderd meter verder met mijn blote voeten in een hondendrol trap en voel hoe het plots warm wordt tussen mijn tenen, wanneer ik zie hoe mensen zomaar hun afval op de grond en in de natuur gooien en hoe een auto met gierende banden en veel getoeter iemand de weg afsnijdt.

Helaas neemt niet iedereen zijn verantwoordelijkheid op. Jammer genoeg heeft nog steeds niet iedereen begrepen dat het niet zo moeilijk is om je verantwoordelijkheid op te nemen. En nog steeds heeft een groot gedeelte van onze medemensen niet door dat het echte leven pas begint wanneer je echt tot de juiste actie overgaat. Erkennen wat je hebt gedaan, of het nu goed is of fout, dat doet er zelfs amper toe, is de eerste stap naar persoonlijke groei. Het is een belangrijke en noodzakelijke eerste stap in de goede richting om jezelf te ontwikkelen. Om de les te leren die er te leren valt. Om een stapje dichter te komen bij die betere versie van jezelf. Om beter jij te zijn dan je gisteren was.

Waarom is dat zo uitdagend? Is het de confrontatie? Is het de mogelijkheid om te falen? Is het angst voor verandering? Is het angst zonder meer? En wat is dat dan precies die angst? Angst voor wat? Angst voor wat misschien ooit zou kunnen gebeuren? Angst waar je je op voorhand zinloos druk over maakt. Angst die op tot het moment zelf wegsmelt als sneeuw voor de zon, omdat er uiteindelijk niets gebeurt dat angst rechtvaardigt.

Angst is Automatisch Negatieve Gedachten Systematisch Toelaten, meer niet.

Ik hou heel erg van de Engelse term "owning it". Die beschrijft heel duidelijk waar het over gaat. Neem bezit van wat je doet, van wat je zegt, van wat je denkt. Eigen je je gedachten, woorden en handelingen toe. Erken wat je hebt gedaan en wat de impact daarvan is. Neem je verantwoordelijkheid en leer de les. Dit is wat het leven boeiend en interessant maakt.
Het is geen schande om iets verkeerd te toen, het is geen drama om te falen. Het is menselijk en het hoort er gewoon bij. Vallen doen we allemaal, maar het is de manier waarop we terug opstaan die ons maakt tot wie we zijn.

Veel succes,
Peter

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen